De viaxes: Madeira

 Se a algo lle teño morriña no meu traballo de ascensorista  é as catro semanas de vacacións continuadas que tiña no verán, pois agora non podo deixar as miñas obrigas no concello tantos días seguidos. Mais non me queixo, pois a pesar do intenso que resulta, do enorme custo no persoal que estou pagando e de todo o pelo branco que me saliu (literalmente), estar no concello está resultando unha importante experiencia vital,  e estou moi ilusionado con todo o que estamos facenddo Somos Ribadumia xunto os nosos socios de goberno. Con todo, a formula que estou seguindo, para poder desconectar un pouco, é  sair da casa en periodos curtos, aproveitando se podo  boas ofertas de viaxes. Así que logo do breve parón de xullo, agora en  setembro escapei á illa de Madeira uns días. Un destino económicamente moi viable, sobre todo se se colle o avión en Oporto e con algo de tempo.

  A illa de Madeira, descuberta por casualidade, ten orixe volcánica, e é moi escarpada, tanto que percorrer as estradas é unha auténtica aventura,  en segunda e pasando medo pois as caidas midense en vertical e en centos de metros; o nissan note alugado que pilotei eses días podería dar testemuña do que digo, se falara.  Así, a súa orografia é unha das tres caracteristicas mais salientables desta illa. A outra é a total e completa ausencia de praias (hai unhas extensións de pedras, pero iso non son praias, son rompedeiros de costas), e a terceira é a diversidade de paisaxes.

Deixovos un par de comentarios máis con algunha foto que lle dea vidiña…

  • a mellor actividade que se pode facer nesta illa sen dubida é o sendeirismo; as coñecidas levadas (rutas que acompañan a vellas canalizacións de auga) son espectaculares, en especial a “Levada do Caldeirao verde” e a “Levada dos Balcois”, o mesmo que as rutas de montaña espectaculares anque non son moi validas para persoas con vertigo…

Levada das 25 fontes e levada do risco:

 

Levada do caldeirao verde:

 

levada dos balcois:

 

Pico do Areeiro; con 1810m é o segundo pico máis alto de Madeira. As fotos que acompañ son de parte dunha ruta de se sete kilometros que leva, a traves do estreito , moi estreito, cumio da serra, ata o Pico Ruivo, o teito da illa con 1851m de altitude:

 

 

  • alugade un coche, e percorrede a illa. Non é moi  grande e todo fica preto, e inda que as carreteras son terribles paga a pena o medo que se pasa, porque as paisaxes son espectaculares e variadas, dende a frondosidade do bosque de Laurisilva ata o deserto  vermello de Punta San Lourenzo, e hai infinidade de lugares pequenos que visitar.

Percorrendo Madeira en coche:

  • tiven tamén oportunidade de facer unha saida en barco, co obxectivo de avistar baleas e golfiños. Os golfiños si, pero polas baleas sigo agardando, vese que ese día andaban por outros lares…
  • outros lugares a visitar son as covas de Sao Vicente, co museo do volcan. Alí  explican a orixe da illa e da sua escarpada  orografia, ademais podese facer un percorrido polas covas, que en realidade son os canais de lava creados cando a illa emerxeu do mar; ou algúns dos xardíns botanicos de Funchal, inda que debido o recente incencio solo unha parte dun deles esta aberta ó público. Dende o xardín botanico a vista do incendio, que chegou a cidade, é impresionante e dramática a partes iguais.
  • E por suposto Funchal. Como cidade dubido que vos sorprenda, pero a zona vella, moi pequena e chea de restaurantes e algunha galeria de arte ten o seu encanto. Ademais  as autoridades locais aprobaron no seu momento un proxecto artistico gracias ó cal as fachadas de todas as portas estan decoradas por artistas.

 

  • comer en restaurante está nos prezos de aquí. Mais podedes xantar por catro ou cinco euros un bo prato de comida en innumerables sitios. Como referencias tipicas: un bolo de pan, denominado “bolo do caco”, feito de pan de trigo con allo e perexil;  as lapas, os caramuxos, o peixe espada, pola banda do mar, xunto por suposto ó  bacallau. E casi calquera taberna ten, ademais disto, peixe fresco. Pola banda da carne podedes animarmos cun picado (que tamén ten versión en peixe), un prato semellante a rinchada. Pero sen dúbida, o que debedes probar é a espetada de carne. Pero  non a habitual en pincho metalico; a formula de madeira consiste en espetar os anacos de tenreira en varas de loureiro, e logo brasealas. Están boisimas. Como anecdota direivos que pasando por un pobo que resultou estar en festas, puiden probar a espetada tradicional, comprandolle a carne o carniceiro nun …imos chamarlle “stand”, que logo me “espetaron” na correspondente vara de louro , para que a asara  eu mesmo nunha parrilla habilitada para o asunto.  Como se a pulpeira en Santa Marta nos permitira facer o pulpo os clientes… barbaro.

 

  • En Madeira producese, a parte de plantanos, moitos moitos platanos que curiosamente apenas se ven na gastronomia,  viño, e tamén viños tipo oporto, inda que ali como son moi chulos chamanlle Viños de Madeira. Non están nada malos. Coincidiu que en Funchal había Feira do Viño de Madeira, e houbo oportunidade de dar un repaso a varios caldos locais. Tamén teñen unha brebaxe local denominada poncha, que se fai con licor de caña, mel e zume, normalmente limon, pero admite varias froitas. Esta bon, pero para beber sentado, e sen preocuparse de ter que conducir. Se o buscades, buscadeo na vila mariñeira de Camara de Lobos, faranvolo diante vosa, que sempre é mellor que probar o enlatado para turistas, e  ademais esta vila  é un anaco da illa digno de visitar. Teñen outas brevaxes, como a Nikita, pero desas non vos podo dar referencia, solo que leva cervexa, augardente de caña e zumo de piña.

  E con isto, penso que como resumo xa está ben. Obviamente quedanme cousas atras, pois foron sete días que deron para moito,  e con todo tampouco din mirado todo o que se pode mirar nesa illa. Por iso o mellor será que vaiades vos mesmos se tedes oportunidade.

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Hai Marea.

Estes días está callando a alternativa política que moitos queríamos para este país. E está callando en forma de Marea.

 Esta formula ten unha serie de condicións polas cales me sinto identificado nela: a principal é a participación da cidadanía en todos os procesos, como o da elección dos seus representantes. Como estes días estamos neste proceso, e como me gustaría que participarades nel, vouvos resumir como vai o asunto.

Entre os dias 16 e 17 deste mes (martes e mercores) ides poder votar para escoller os representates da lista para as eleccións autonómicas. Como vai por adscricións os que sexades deste lado da ría, tócavos escoller a lista por Pontevedra.

¿Como se fai?

  •  Para poder votar debedes asinar o manifesto dos alcaldes antes deste domingo 14 as 23:59. Si, ese manifesto asinado polas alcaldes de A Coruña, Santiago e Ferrol, que dou pe a este proceso.Para asinar o manifesto tedelo moi facil: accedede a este enlace

            http://mareaconstituinte.gal/manifesto/#asina

  • O proceso establecido decía que para ser candidato calquera persoa tiña que presentarse dentro dunha lista de 12 nomes, ordeados en forma de cremalleira (alternando xéneros). Ó remate do proceso de presentación de candidaturas, e a falta de que se clarifique que pasa cos últimos de Filipinas (Podemos), temos sete listas nesta provincia, o cal suman 84 candidatos e candidatas, dos cales vos deberedes votar doce. Podedes ver todas as listas aqui:

             http://mareaconstituinte.gal/listas-provisionais-das-candidaturas-provincias/

  • Moi importante: non se escollen listas completas, deberedes escoller doce nomes, dunha mesma lista ou de varias, marcandoos por orde de importancia. Os únicos dous requisitos na votación, son que tedes que escoller os doce nomes obrigatoriamente, e tamen obrigatoriamente tedes que ordealos en cremalleira (se a vosa elección para o prinmeiro posto é muller, o segundo debe ser home, a terceira muller..e asi os doce). Na lista final escolleranse os 24 nomes mais votados, en forma tamén de cremalleira, por iso é moi importante que definades as vosaspreferencias ó votar.
  • Do salnés presentamonos varios compañeiros en varias listas. Mouriño e Gaspar na denominada “tendendo pontes” e Tino Cordal e eu mesmo na chamada “Mareas Abertas (en comun) “.
13882274_841602042641693_3282654146143691333_n

o pasado venres presentamos en Cambados a lista da que formo parte.

  • Os días de votación poderedes votar en mesa física ou a distancia. Para isto último deberedes solicitalo, cando asinedes o manifesto, a través deste enlace:

           http://mareaconstituinte.gal/voto-telematico/

        Para os que prefirades votar en mesa, que se rexerá tamén por un sistema telemático,          pero neste caso asistido (ou sexa, en lugar de furna haberá un ordenador para                            proceder a votación) no Salnés teredes a vosa disposición unha mesa no local de                       Exposalnés, en Cambados.

E nada mais, levouvos máis tempo ler este artigo do que vos vai levar anotarvos e participar.

E eu quero animarmos encarecidamente a sumarvos a este proceso, con independencia das persoas as que vaiades a votar, por qué foi pensado para que a cidadanía tome por fin o control do sistema político, tomando as  decisións e non solo asumindoas.

13923324_841155502686347_6522412069858417755_o

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

De viaxes: os fiordos noruegos

   Este pasado mes de xullo collín uns días de descanso, e logo de darlle moitas voltas decidinme a facer un cruceiro polos fiordos Noruegos. Se queredes facer un cruceiro, na miña experiencia permitideme que vos recomende que contratedes nos días pevios á  viaxe e a traves de empresas on-line de tamaño grande, pois a diferencia de prezo pode ser importante. Debedes saber  que viaxar só pode chegar  sair un 50% mais caro que indo con acompañante, o cal me parece unha tremenda inxustiza. Para compensar este feito, e como  viaxaba en réxime de todo incluido, algo que supón unha comodidade,  procurei comer por dous. Tamen é importante preparar a viaxe minimamente, para saber ben a onde se vai e o que se pode un encontrar en cada sitio, anque sexa dun xeito mínimo. Para os que non sexan especialmente aventureiros a opción máis comoda para descubrir os lugares polos que pasa un cruceiro é contratar excursións guiadas. A empresa de cruceiro organiza excursións en todas as paradas do barco, pero son caras e nesta viaxe para colmo topeime cun desastre organizativo (guias que non falaban nada ben o idioma, que non tiñan coñecementos do que nos estaban ensinando, excursións que non ian os sitios contratados…). A mellor opción e negociar as excursións antes da viaxe e con empresas externas; a través de internet é relativamente sinxelo, organizanse en función dos horarios dos barcos e son bastante máis baratas. Eu nesta viaxe fixen excursións a traves da empresa do cruceiro, algunhas pola miña conta, contratadas a pe de barco, e mesmo nalgun caso movinme o meu aire.

Moi importante: Noruega é un país caro, cunha alta imposición ó tabaco e ó alochol. Eu non fumo, así que non sei a como anda o Ducados, pero unha cervexa nun bar (boisima) está nos 10€.

   Sorprendeume Noruega por moitas cousas: foi tradicionalmente un país moi pobre, mais que nada debido a súa dificil orografia, que non permite que a terra sexa produtiva;  e ata non hai moito sitio para vivir.  Pero en pouco tempo soubo rentabilizar moi ben o petroleo  achado  alo polos anos 60, e agora é un pais cun nivel de vida moi alto, na senda de moitos estados  noreuropeos. Sorprende tamén como a diferencia social con outros paises como o noso reside na relixión; Noruega é un país protestante, e como tal existe unha enorme posta en valor da honradez e do traballo, e iso radica nun aproveitamento dos recursos en favor do conxunto do estado e non de catro empresarios amigotes, e por ende nunha moi baixa corrupción política (o exemplo mais claro: un candidato a presidente esqueceu declarar un iate regalado, e foi defenestrado. Aqui, pasa iso e  xa sabedes…).

En todo caso o que máis sorprende de Noruega por suposto é a súa xeografía. Mais aló das fotos que todos coñecedes, Noruega asombra, e iso que ó viaxar en cruceiro non me separei en exceso da liña de mar. Deixovos aquí unha escolma de fotos, para que vos mesmos vos fagades unha idea. Veredes moitas construccións de madeira, algo habitual neste país. Pero curiosamente, debido a abundancia de incendios, dende fai mais dun cento de anos os nucleos  das cidades importantes non poden edificarse en madeira ( como exemplo Alesund, que en 1904 ardeu totalmente, para logo ser reconstruida seguindo os patróns do art noveau).

Se queredes un consello bo, se podedes ir a Noruega, ide. A ese respecto un cruceiro é sempre unha maneira bonita de coñecer un país, e eu recomendovolo porque ademais tendo en conta o custo da vida en Noruega pode salirvos ben de prezo, comparado cunha viaxe mais convencional; pero o cruceiro solo da para facernos unha idea, e nun lugar  como Noruega, con esa orografia e con esa dispersion, casi nin iso.

Se teño oportunidade de voltar a ese país creo que será en autocaravana.

Iso si que ten que molar.

Dia 1: Stavenger.

 

 

Dia 2: bergen

 

día 3: Flam.

 

día 4: Geiranger.

 

Día 6: Alesund

 

Día 7: Trondheim

 

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Sobre o xantar do tinto.

Este ano vou ir ó xantar do tinto.

Será a primeira vez.

E vou pagar os meus 25€. Como calquera.

 DSC_0077    Xeralmente eu no sábado do tinto, dende sempre, comparto xantar coa miña xente, primeiro coa familia, e nos últimos vinte anos con familia e amigos, que familia son tamén.  A verdade é que nunca me gustaron os xantares de caracter “oficial“, e menos coa carga política que tradicionalmente se lle viña dando a este tipo de comidas, como o do albariño, ou o do cocido de Lalín, por non falar do do tinto, que xa sabedes todos o que había.

 Ben. Agora resulta que son tenente de alcalde, por moito que a mais de un e de unha lle fastidie, e formo parte do equipo que goberna Ribadumia, o cal leva parellas certas responabilidades. Insiro aquí que  con independencia de cargos, este ano estamos tentando sacarlle toda a carga política á festa, incluído ó xantar, algo que eu considero moi positivo, e que se debe apoiar, e por iso vos convido a todos a participar nese xantar, con independencia das vosas ideas.

  Neste punto veñen as novidades pola miña banda. Irei o xantar, si. Estou convidado como concelleiro electo. Eu e acompañante para o caso de ter ou querer levar a alguén. Fora disto, formo parte da Comisión Organizadora da festa, en concreto ocupeime, ademais de temas de cartelerías, tripticos, etc, e de botar unha man no que se me requerise igual que o resto de compañeiros e compañeiras que formamos esta comisión,   e tal como explicou o alcalde na presentación do cartel, o peso de crear a web tintobarrantes.com, a app para android que vimos de publicar (ambos con ferramentas gratuitas ou cun custe mínimo), e o resto de perfís nas redes sociais cos que a festa busca darse relevancia na nube máxica esa que é internet, e onde agora coa axuda de persoal municipal estamos movendo intensamente. Polo que, en resumo,  para o caso de non  ser concelleiro tamén estaría convidado ó xantar pola banda da comisión.

  Eu defendo que os membros das comisións de festas, desta e de outras que traballan moi duro por sacar adiante estes eventos,  non cobren, pois traballan voluntariamente, pero que reciban o respecto dos veciños, e en casos como este se hai un xantar comunitario que se lles convide a ese momento de relax, pois o resto do tempo van andar a mil para que todos e todas poidan desfrutar da festa, e antes diso perderon horas de sono e de vida  organizando todo. E a verdade é que ser algo agradecidos non custa nada.

   Con todo isto, non deixo de ser Enrique Oubiña, e como tal xa sabedes que son moi terco coas miñas ideas. Entre esas ideas está a de que os políticos non debemos de gozar de prebendas tipo convites a papatorias e demais. Os políticos estamos ó servizo do pobo, non ó revés.

  Entendo, con todo, que dende as institucións se debe manter certo sentido da cordialidade e do protocolo, e que se poida en determinado momento convidar ós representantes de certos estamentos, os alcaldes conlindantes por exemplo, ou os representantes de diferentes areas que fan funcionar a vida local . Pero tampouco moito mais.

     Tamén entendo que vai na conciencia de cada un aceptar eses convites ou non.

  Todo este relatorio  ven ó conto de que inda que agradezo e comprendo que dende o concello se me enviasen dous convites para  a comida (o de convidar ás parellas si que non o comparto, por certo, pero debo respectalo), rexeiteinos e xa avisei de que eu, ademais de non levar (salvo sorpresa) acompañante, vou pagar os meus convites, como un veciño mais. Pois inda que nos actos mais formais teña que representar ó equipo de goberno e a Somos Ribadumia, no xantar quero ser un mais, a todos os efectos.

  En todo caso, non pretendo con isto  ser exemplo de nada; actúo así por un criterio propio que ninguén ten a obriga de compartir.

Agardo, por suposto, encontrarvos a todos e todas na festa, nesta maravillosa festa que  forma parte de min tanto como un brazo ou o meu propio corazon, poder compartir un viño con vos, e se vos animades a participar nun xantar que é voso de pleno dereito,  ter algo de conversa ó redor do pulpo, que para a vosa información e a miña zozobra,  non podo comer.

Publicado en Uncategorized | 1 comentario

Carta aberta a Salomé Peña

IMG_20160505_173842 - copia.jpg   A foto que encabeza este artigo foi feita o pasado xoves, as 20:30 da tarde, un anaco antes de que eu e o resto de portavoces dos grupos políticos locais asináramos a entrega das actas das Xuntas de Goberno.

  A foto quizais vos mova á risa, pois saio algo sobrecargado co peso dos 2000 folios que ocupan todas estas actas, pero a verdade é que o tema non ten nada de gracioso.

   As Xuntas de Goberno están formadas por varios membros do equipo de goberno, no noso caso cinco, convocanse normalmente cada dúas semanas, e nelas decidense diferentes cuestións que non requiren de aprobación en pleno, como a aprobación (ou non) de licencias de construcción, o pago de facturas, etc.

   A secretaria municipal, que non é un cargo político,  é a encargada de levantar acta desas Xuntas, e logo de facerllas chegar os representantes do goberno e da oposición. Pasar a limpo esas actas é un traballo moi laborioso, pola súa complexidade, e normalmente a secretaria fai ese traballo nos ocos que vai encontrando entre a enorme carga de traballo que ten diariamente.

   Salomé, ante a súa incapacidade para facer traballo político, tomouna coa entrega desas actas case dende o primeiro día que estivemos no goberno. Sen embargo esqueceu que ela mesma bloqueou a entrega das actas durante dous anos e medio, e anteriormente a iso se tiñamos sorte ianolas entregando unha vez ó ano. Pero o peor non é iso. O peor é que utilice o persoal municipal como arma arroxadiza contra o equipo de goberno do que formo parte. En política non vale todo, por moito que o PP se empeñe en que si, e a min persoalmente ofendeme esta actitude, e asi llo expuxen a señora Peña no pasado pleno, como podedes ver no video que recolleu dende a bancada o meu amigo e compañeiro Fernando Ruiz, e que acompaña este artigo…

 Por todo isto, onte enviei os medios a seguinte carta aberta á atención da señora Peña….

 Señora Peña, comezou vostede en Xullo do 2015 una campaña de desprestixio contra o goberno municipal, esixindo de todos os xeitos que se lle ocorreu que se lle entregaran as actas das xuntas de goberno. Na súa paranoia conspiranoica chegou a acudir a valedora do pobo e a acusarnos de ocultar non se sabe que estrañas decisións.

Vostede é perfectamente coñecedora do funcionamento interno do concello, da sobrecarga de traballo que sofren as traballadoras municipais e de cómo se realizan esas actas que insistentemente esixe, aproveitando ocos cando o traballo diario o permite. A pesares disto, non tivo problemas en por en dubida varias veces o traballo da secretaria municipal, responsable de redactar as actas, e do resto de compañeiras, que son as que fan coa súa profesionalidade que o concello funcione, con políticos presentes ou, como nas lexislaturas anteriores, ausentes.

IMG_20160507_113229 - copia

rexistro da entrega de actas. Notese que se entregaron as actas do 2013, 2014 e 2015… por algún motivo Salomé solo reclamaba unha parte, a correspondente ós seis meses do  noso mandato. As que tiña que haber entregado ela non lle interesaban.

  E se vostede, señora Peña, tivera no seu mandato actuado doutro xeito, quizais se podería entender esta cansiña obsesión súa. Pero non foi así. O pasado xoves asinamos en Xunta de portavoces a entrega desas actas … ¿Das actas elaboradas dende que chegamos nos o goberno? Non, asinamos a entrega de todas actas que faltaban, que se remontan a Xaneiro de 2013, corenta e unha actas que non se redactaron no seu día  por orde expresa súa, señora Peña. Logo no pleno municipal, demostramos que vostede ata finais do 2012 entregou  as actas de ano en ano, e eu persoalmente recrimineille a súa actitude, e pedinlle algo que agora reitero aquí:  teña dignidade, señora Peña, teña vergoña, e así como andivo rauda para presentar escritos en canto sitio encontrou por este asunto, ande rauda agora e presente un escrito pedindo desculpas as traballadoras municipais, en especial a secretaria do Concello, cuxo traballo puxo vostede en dubida reiteradamente movida pola súa avaricia política.

E unha última cousa, señora Peña, un vello refrán sostén que “cre ladrón que todos son da súa condición”.Durante dous anos e medio negoume vostede as actas do seu goberno, agora terei que ler esos mais de seiscentos  folios redactados por ambas caras, non vai a ser que sexa vostede a que oculta algo.

IMG_20160507_145226 - copia.jpg

 Enrique Oubiña, Tenente de Alcalde e Concelleiro de Obras Servizos e Urbanismo, Servizos Sociais, 3ª Idade e Sanidade no Concello de Ribadumia.

Ribadumia, 7 de maio de 2016.

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Neste 8 de marzo.

 

 

1688954_633720586696361_950742571_n

Traballadoras da empresa Cotton, que se pecharon o 8 de marzo de 1908 para reclamar os seus dereitos.

   O 8 de marzo de 1908 as traballadoras dunha industria textil  en Nova York, pecharonse na fabrica en que traballaban reclamando xornadas de 8 horas e un salario igual ó dos homes.  O dono da fabrica prendeulle lume e morreron  as 129  mulleres que había dentro.

 

A cor na que estaban traballando nesta fabrica antes de prenderlle lume era o malva, que pasaría logo a ser a cor reivindicativa das mulleres ,tanto no día da muller traballadora como no día da violencia de xénero, como noutros eventos onde as mulleres claman polos seus dereitos….

descarga (1)

   Dous anos despois, en Copenhague a II conferencia de mulleres socialistas, na que participaron mais de 100 mulleres de 17 paises,  ademais de esixir o dereito a votar das mulleres, por proposta dunha señora chamada Clara Zetkin estableceu por unanimidade o 8 de Marzo como o dia internacional das mulleres traballadoras, en honor a esas mulleres mortas por defender os seus dereitos.

   O primeiro dia internacional da muller traballadora celebraríase un ano despois, o 19 de marzo.

220px-Image_of_Triangle_Shirtwaist_Factory_fire_on_March_25_-_1911

E seis días despois, o 25 de Marzo de 1911, en Nova York outro  incendio arrasaría as tres plantas que ocupaba unha fabrica de camisas no alto dun edificio de dez alturas. Morreron 146 mulleres, unas queimadas e outras porque co pánico tiráronse dende as ventás. Este incendio, provocado polos propietarios dunha fabrica que, como a maioría, non tiña medidas de seguridade e ademais as portas pechábanse nas horas de traballo para evitar roubos e que as traballadoras abandonasen os seus postos de traballo, foi a chispa que provocou que se puxera o ollo na seguridade e se levasen a cabo cambios lexislativos que melloraran as condicións das fabricas. Por desgraza, esa chispa custou 146 vidas, a maioría rapazas entre 17 e 23 anos.

Aleksandra_Kollontaj_10Falemos de Alexandra Kolontai. Esta señora, entre os anos 1917  e 1923, foi a impulsora do movemento feminista en Rusia. Co seu esforzo, e mantendo cargos de importancia no sistema burocrático ruso, consigueu que se recoñeceran dereitos  que para a muller parecían inalcanzables e que hoxe igual nos sorprendería, como o da liberdade sexual, a liberación da familia, algo que aquí inda temos que aprender,  a igualdade no traballo con respecto os homes, o dereito a voto e  tamen o dereito o divorcio, algo impensable naquela época, e outro dereito que soprendentemente segue a ser polémico a día de hoxe: o dereito ó aborto.

Despois chegou Stalin e desfixo todo o traballo feito, nestes aspectos e en outros, pero durante uns cantos anos, as mulleres rusas gozaron duns dereitos recoñecidos, algúns dos cales   inda hoxe en día non poden desfrutar as mulleres do noso país, nin da maioría do mundo, civilizado ou sen civilizar.

Estes son exemplos dunha loita que ten que continuar.

  Por que a realidade a día de hoxe é que as mulleres,  aquí no primeiro mundo (do segundo e do terceiro falamos outro día) onde pretendemos que somos moi igualitarios, seguen a estar infravaloradas en xeral, a ter salarios mais baixos que os dos homes,  e a ser tratadas como “amas de casa”, cando non floreros. As mulleres a día de hoxe, e especialmente aquí nesta Galicia matriarcal na que vivimos,  seguen a ter un papel casi que de femias reprodutoras, cuxa misión consiste basicamente en casarse e ter fillos e coidar do fogar, e inda que certamente nos últimos trinta anos vivimos una apertura social e xa non se ve como algo negativo que as mulleres traballen en certos sectores que se lles presupoñian  vetados, e incluso alcancen postos de responsabilidade nas empresas, e poidan  saír adiante e ser mais independentes,  iso entendese sempre e cando  po caso de acontecer sexa mantendo as súas funcións principais socialmente establecidas .

Pero isto que vos conto xa o sabemos todos e todas.

 Sabemolo pero  como con todo, salvo que nos afecte dun xeito directo e inmediato non pasamos dos comentarios.

 Por iso dende aquí, gustaríame mandarlle as mulleres  unha mensaxe neste día da muller traballadora: rompede as cadeas sociais e facédevos valer. Non esta escrito no voso adn nin en ningunha parte que sexades inferiores ó xénero masculino en nada, e polo tanto os vosos dereitos en todos os ámbitos da vida deben ser os mesmos que os de calquera home. Non hai lei establecida que diga que a   vosa misión nesta vida sexa casarvos e ter fillos, nin que as vosas funcións equipadas de serie polo feito de nacer muller sexan as de limpar e manter a casa en orde durante toda a vosa vida, como se forades escravas domesticas, nin moito menos a de ser xoguetes sexuais o servizo dos gustos do voso obrigatorio marido. Esas son cadeas que estableceu unha sociedade que ten que evolucionar, e son moi difíciles de romper, pero non queda outra.

 Sabedes de sobra que sodes donas do voso corpo, da vosa vida e do voso destino, e que tedes a liberdade de escoller, ou cando menos a mesma libertade que temos os homes. E do mesmo xeito sabedes que tedes o dereito a que se vos recoñeza o voso traballo, sexades tratadas en condicións de igualdade con respecto os homes e  cobredes o mesmo que eles.

 Pero esa é a vosa loita, e ninguen a vai pelexar por vos mellor que vos mesmas, pois inda que moitos homes sexamos conscientes da vosa realidade e fagamos o que estea na nosa man por darlle a volta, se  despois vos deixades levar por estereotipos e tópicos sociais, non se vai conseguir nada.

Todo isto comeza na vosa cabeciña, e remata cun cambio social que inda ten que chegar.

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Ética e decencia na política.

   No último pleno que se celebrou este ano,  vivimos un momento de tensión, mais da habitual, co PP. O motivo non foi outro que a ocorrencia que tiven de preguntarlle a Luis Serantes e a Salomé se a afirmación que eles habían publicado nas redes sociais primeiro e nun boletín que mandaron ás casas dos veciños despois, que aseguraba que este que vos escribe cobra por asistencia ás comisións informativas, era certa.

12341163_528493990660607_5413072600534002404_n

No boletín que o PP vos mandou, e nas redes sociais, aparece publicada unha viñeta con esta información FALSA. Isto debe ser o que o PP entende por facer política:mentir e enganar ós veciños.

 Tanto Serantes como Salomé se enredaron nas súas palabras e foron incapaces de contestar a unha pregunta tan sinxela como era “¿é certo que Enrique Oubiña cobra dietas  pola asistencia a comisións informativas?”.  Foron incapaces de contestar porque eles saben tan ben como sei eu, que os concelleiros liberados non cobramos dietas por asistencia nin a plenos, nin a xuntas de goberno, nin por suposto a comisións informativas, e que polo tanto a información que habían dado os veciños é totalmente falsa.

   Isto que parece unha chorrada (falamos de 30€/comisión, sobre 500€ ó ano), non o é, porque o PP pretendía con isto que crerades que eu son igual que eles e que estou en política para o mesmo que eles: facer cartos. Non é así. Pero ademais cae de caixón, se o meu obxetivo fora económico, dende logo non formaría parte dunha plataforma como Somos Ribadumia, tan estricta con estes temas, se non que sacaríame o carné dalgun partido de tonos mais azuis e probada experiencia neso de amasar euros, e dedicariame a medrar.

   A decencia en política a min, a pesares do pretendan facervos creer unhas persoas que non asumen que a democracia os deixou fora do goberno, sempre me pareceu moi importante. E tamén a ética. E mais nestes tempos, onde os políticos estamos tan mal vistos pola cidadanía. Por ese motivo considero que, con independencia das ideas de cada un, é moi importante comportarse dentro de certos parámetros, e dende logo hai que entender dunha vez que en política non todo vale. Non son capaz a comprender como as persoas que participan  nun partido político son capaces  de usar a mentira a sabendas, solo co obxectivo de atacar,  menosprezar ou prexudicar a un contrincante político.  Paréceme caer tan baixo que indigna e da asco. E produce medo, porque persoas así, que solo buscan conseguir os seus obxectivos de poder a costa do que sexa, son un perigo para a nosa sociedade.

   En calquera caso, agora que remata o ano e como este é un blog persoal, fágolle notar a toda esa tropa, tan dados eles e elas a menosprezarme, a colgar fotos miñas sacadas de contexto, a facerme mala prensa, e en xeral a tentar crearme unha mala imaxe, que  retratanse mais eles do que pretenden retratarme a min. Obviamente indígname ver a políticos e políticas actuando así, mais aínda cando falamos de veciños cos que todos convivimos  neste pequeno concello, e provócame vergoña allea porque a imaxe que transmiten fai pensar que todos os que estamos en política somos como eles  e perseguimos os seus mesmos obxectivos,  pero non me afecta mais aló diso, porque por riba das súas paxaradas están os feitos de cada un.

     De  cara o ano que ven a min gustaríame ver neste concello  políticos dignos e decentes, que actúen con certo sentido da ética,  que defendan as  súas ideas, plantexen e loiten por aplicar as súas solucións,  que saiban debater e negociar dende a súa posición, e non a persoas que usen a súa posición para cobrar catro pesos e facerse os importantes.

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Recortar a democracia legalmente.

Estes últimos meses foron e seguen a ser  moi intensos e de moito traballo, como comprenderedes. En todo este tempo este meu pequeno blog quedou apartado por falta de tempo, pero teño intención de ir recuperando ese tempo e compartir dende aquí as miñas impresións e pequenas cousas con vos, sempre dende unha perspectiva estrictamente persoal. 

E para comezar, casi reengancho co mes de maio cando parei de publicar aqui, porque este venres imos ter un pleno extraordinario no que se volverá a tratar a conformación do goberno, algo que xa se fixera en xuño, gracias a unha solicitude do PP, que non debe ter outra cousa que facer que marearnos ós demais e tirar cos cartos dos veciños incluso dende a oposición… Así que unha vez mais, imos alo.

IMG_9617

Por se ó PP non lle chegaba con reventar os plenos, agora pretende recortar a representación de Somos Ribadumia e Psoe.

Este venres teremos que celebrar no concello un pleno extraordinario a petición do Partido Popular.  O motivo dese pleno non é dar explicacións de como puido durante catro anos estar o tanatorio municipal nunha situación totalmente ilegal sen que ninguén fixera nada; tampouco é para explicar algunha outra das situacións irregulares que nos encontramos no concello ó chegar. O único e ridículo motivo para o que o PP solicitou o pleno é para tratar o “tema do grupo mixto”. É importante remarcar que a creación ou non creación do grupo mixto é mais unha cuestión partidista  que outra cousa, e que non afecta en absoluto a vida municipal nin dos nosos veciños, polo que solicitar un pleno extraordinario para este tema, ademais dun gasto inútil de cartos, é algo absurdo, feito por puro interes propagandístico, pois podería perfectamente tratarse este punto nun pleno ordinario, que era como o tiñamos previsto .

Pero en fin… vaiamos por partes.

O primeiro que hai que explicar é do que se fala cando se di “grupo mixto”.  Cando logo dunhas eleccións un grupo político saca representación, algunhas lexislacións establecen que se esa representación non acada uns mínimos ese grupo debe pasar a formar o denominado grupo mixto, e xuntarse, se ese fora o caso, con outros grupos que tampouco chegaran a eses mínimos formando así un único grupo. No parlamento español, por exemplo,  o número mínimo para ter grupo propio e de 5 deputados, por debaixo desa cifra hai que integrarse no grupo mixto que por certo, non diferencia ideoloxías, ou sexa, nese saco entran todas as formacións sexa da cor que sexan. No caso dos concellos, é mais complexo porque hai varias normas e posibilidades. En xeral, se hai Regulamento Orgánico Municipal, este é o que regula a creación ou non do grupo mixto, como no caso por exemplo de Vilagarcía de Arousa. Se non hai Regulamento Orgánico Municipal, a cuestión volvese mais interpretable, porque a normativa estatal non é nada clara,  polo que a creación do grupo mixto non é obrigatoria. A autonómica non obriga tampouco a formar grupo mixto, pero  di que para formar grupo político hai que ter un mínimo de dous concelleiros, que é no que se basea o PP para pedir que se cree o grupo mixto en Ribadumia.

Na práctica, o grupo mixto funciona como un único grupo, polo que debe repartirse as competencias, representacións, tempos, asignacións económicas, etc; e polo tanto,a existencia deste grupo supón un recorte democrático importante, porque considera os grupos pequenos como  grupos de segunda, e os seus votantes, votantes de segunda. E ademais pode ser que obrigue a traballar xuntas a forzas políticas de ideoloxías moi diferentes, que terían nese caso que consensuar posicións e propostas, quedando moi reducida a defensa dos seus idearios.

Neste concello, no seu día, antes da conformación dos órganos de goberno,  fixéronse as consultas pertinentes, e repasouse a actuación do Partido Popular nas lexislaturas anteriores. As consultas realizadas a varias consultoras legais, interpretaron que non era preciso crear o grupo mixto.  ¿E que fixo o PP en anos anteriores?  Valorámolo coa norma autonómica que o PP pide agora que se aplique na man:

  • a lexislatura 2007/11 o PP tería que ter creado grupo mixto e integrar nel o único concelleiro do BNG, que non podería aparecer representado nomeadamente como tal, se non como “grupo mixto”. O PP non fixo isto.
  • Na lexislatura 2011/2015, no momento que eu deixei o BNG, barallouse tamén a posibilidade de ter conformado o grupo mixto, atendendo unha vez mais a unha interpretación da lei que non esclarece correctamente como actuar, pois por unha banda un grupo ten que ter un mínimo de dous membros para conformarse, pero por outra non pode cambiárselle a denominación unha vez creado. Pero no caso de facerse (po PP tiña maioría e potestade para facelo), teriamos que integrarnos no grupo mixto  o concelleiro do BNG e eu mesmo como “concelleiro non adscrito” (que non transfuga, porque para ser considerado transfuga tería que terme integrado noutro partido con representación, algo que non aconteceu). Hubo reunións do PP co BNG e conmigo mesmo para buscar a mellor solución, e o final o PP tampouco o fixo así. O que si fixo o PP  na lexislatura 2011/15 foi adaptar as comisións para que os seus concelleiros cobraran todos o mesmo.

Con toda esta información  o equipo de goberno actual tomou a decisión de non crear grupo mixto, pois consideramos mais importante manter a representación de todos os partidos e tamén unha organización de comisións informativas o mais adecuado posible ó funcionamento do concello.

En todo caso,  nas lexislaturas anteriores ningún partido tentou coartar a representación municipal dos demais como o está  facendo o PP agora mesmo.

E neste punto estamos agora. O PP apela a unha suposta cuestión legal. Esa cuestión é moi interpretable, pero dende o equipo de goberno solicitamos, vista a súa insistencia,  ademais dos informes que xa tiñamos, a opinión da  Deputación e do goberno central, que interpretan que se debe crear o grupo mixto, e venres falaremos o tema no pleno que eles solicitaron. Para que digan que non facemos caso das súas demandas.

¿ Cal é a cuestión? Que se se crea o grupo mixto, o que se esta facendo e coartando a democracia e representación dos veciños no concello. Isto a un partido de procedencia franquista como o PP non lle importará, pero a min persoalmente paréceme moi importante, porque eu creo que todos os partidos con representación deben formar parte de todos os órganos políticos do concello, salvo os que lle corresponden a quen ten a responsabilidade de gobernar, como é obvio. E non é solo unha opinión miña, se non dos tres partidos que forman equipo de goberno actualmente. De feito este equipo de goberno creou no seu día a “xunta de portavoces”, precisamente para aumentar a democracia e a presencia dos partidos na vida orgánica do concello.

images (1)

O que o PP busca co cambio organizativo é un beneficio económico para os seus cconcelleiros

Isto todo levanos a cuestión da representación nas comisións informativas. A ninguén lle colle na cabeza que un partido con representación no concello non forme parte dunha comisión informativa previa á pleno, cousa que acontecería actualmente coa creación do grupo mixto, se non se cambiara nada mais. E iso tamén o sabe o PP. ¿Qué busca o PP con toda esta pamplina?  A parte de gastar tempo con menudencias para evitar dar explicacións pola situación que deixou no concello, sumado a unha total falta de iniciativa e de propostas, o PP o que quere e forzarnos a mudar a representación nas comisións informativas, para así pasar de 7 concelleiros a 13, coa diferencia económica que isto suporía e que tería que asumir o concello. ¿Cal é o motivo?, que todos os seus concelleiros cobren a mesma cantidade de cartos. E idesme perdoar, pero o termo habitual para esta clase de persoas e “peseteros”.

O venres veremos que acontece, pero en resumo a situación é tal como  vola expliquei.

Un último apunte. Os grupos políticos perciben deste concello  cada mes 30€ por representación e 30€ por cada concelleiro. Ou sexa:

O PP cobra 30€ x grupo+ 180€x concelleiros. IR recibe 30€+ 150€, SR 30€+30€ e Psoe 30€+30€. De crearse o grupo mixto, sumando SR+Psoe, este grupo pasaría a percibir 30€x grupo +60€ x dous concelleiros. Aforrarianse 360€ ó ano. O pleno onde se pretende decidir iso custa 990€  contando solo o que cobran os concelleiros (o alcalde e eu ó estar liberados non cobramos). Vai sair igual de caro o aforro para toda a lexislatura que o que vai custar o pleno venres. Ou sexa. Imos celebrar un pleno para conseguir un aforro de  0€.

 

 

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario